Baba ilgisi ve çocukların saldırgan davranışları

1 hafta önce Handan Şen Yazarlar
Sosyal Medya'da Paylaşın Facebook Twitter

Her ne kadar çocuğun dışsallaştırıcı davranış sorunlarındaki ailesel ve özel olarak da ebeveynsel etkileşim üzerine çok geni bir yazın olsa da, babalığın ve anneliğin bağımsız rollerine dair göreli olarak daha az şey bilinmektedir. Bazı yeni çalışmalar, annemin sert ebeveynliğini göz önünde bulundurarak, sert bir babalığın dışsallaştırıcı çocuk davranışlarıyla ilgili olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bölümde, baba ilgisiyle ergen çocuklardaki dışsallaştırıcı davranışlar arasındaki ilişkileri incelemek için yürütülen üç çalışmaya (iki boylamsal ve bir kesitsel yer verilecektir. Birincisi, çocuğun polisle yaşadığı sorunlarda, ikincisi çocuğun zorbalık içeren hareketlerinde ve üçüncüsü de dışsallaştırıcı davranış sorunlarından kurtulmada babanın rolü üzerine eğilmektedir.

ÇOCUĞUN DIŞSALLAŞTIRICI DAVRANIŞLARININ

BELİRLEYİCİLERİ

Her ne kadar çocuğun dışsallaştırıcı davranış sorunlarındaki ailesel ve özel olarak da ebeveynsel etkileşim üzerine çok geniş bir yazın olsa da, babalığın ve anneliğin bağımsız rollerine dair göreli olarak daha az şey bilinmektedir. Dışsallaştırıcı davranış sorunları, DSM-IV’ de  (American Psychiatric  Association, 1994)karşıt davranış bozukluğu olarak da bilinen, sinir hali, karşı gelme, kindarlık, öfkelenme ve alınmayı da içeren aşırı olumsuz, meydan okuyucu, düşmanca davranış kalıplarının bir arada olması şeklinde tanımlanmaktadır. Örneğin, yetersiz çocuk bakımı ve özel olarak yetersiz ekonomik geçim, katı disiplin, ebeveynler arası uyumsuzluk, çocuğun reddedilmesi ve düşük ilgi, tutarlı bir içimde dışsallaştırıcı davranış problemleriyle ilişkili gözükmektedir. Aslında, Taylor, McGue ve Iacono (2000), Loeber ve Stouthamer-Loeber’e paralel olarak, sosyoekonomik durum gibi ailelerin ‘bağlamasal’ faktörlerinin gençlikteki suç oranının (ciddi dışsallaştırıcı sorunların bir ifadesi) güçlü bir belirleyici olmadığını göstermiş ve suç oranındaki bireysel farklılıkların, ebeveynlik tarzı gibi, bir ailede çocuk tarafından paylaşılan çevresel faktörlerle ilişkili olduğunu, sosyo-ekonomik konum gibi ebeveynler ve çocuklar arasında faktörlerden  kaynaklandığını  ileri sürmüştür. Scott (1998), çocuklukta ve ergenlikteki agresif davranışların nedenlerini araştırdığı çalışmasında, ikiz ve evlatlık çalışmalarının ‘paylaşılan (aile) geniş bir çevresel etki, orta düzey paylaşılmayan (tek) çevresel etki ve mütevazı bir genetik etki’ olduğunu öne süren sonuçlara varmıştır. “BABANIN ROLÜ, YÜZ ÖĞRETMENİNKİNE  BEDELDİR”.

 


Bu haber 11/06/2021, Cuma günü yayınlandı, 142 defa görüntülendi
*