Tavşancık Tavşancık – II

Koşmanın etkisiyle terlemiştim. Yüzümü yıkamak için gölete doğru birkaç adım attım. “Teşekkürler Tavşan” dedim. “İyi ki sana rastladım.”

Göletin kıyısına geldim. Önce ayak ucumla suya dokundum. Ilık su parmaklarıma değer değmez coşku kapladı içimi. Yüzümü yıkamak için eğilmeye yeltenirken cuppa diye bir ses duydum. Kafamı kaldırdığımda tavşanın yüzdüğünü gördüm. “Tavşanların yüzebildiğini bilmiyordum.” diye söylendim kendi kendime. Benim olduğum kıyıya doğru yaklaştı tavşan. Tam önüme geldiğinde suya daldı. Taklalar atarak yüzmeye devam etti…

Bende mi yüzsem?
Tavşancık yüzüyor
Yüzme bilmem ki!
Yüzüyor tavşancık
Ya boğulursam?
Tavşancık ölür mü?
Elbiselerim ıslanır mı?
Islak mı tavşancık?
Geç kalma kızarlar
Zavallı tavşancık
Biri beni görür mü?
Tavşancık tavşancık

Sorular beynimde dolanırken suya girmiştim bile. “Cevap aramakla vakit kaybetmemeli bazen insan” diye düşündüm.

Bir adım daha attıktan sonra derinlik boyumu geçer olmuştu. Yüzmeye başladım. İyiden iyiye yorulduktan sonra sudan çıktım. Kuru elbiselerimi ıslatmamak için güneşin altında bir süre sere serpe uzandım. “Ne güzel şey şu güneş!”

Hemen ardımdan tavşanın sudan çıktığını gördüm.

Şaşırdım. Bitkin görünüyordu. Bana doğru birkaç adım attı. Yaklaştıkça görüntüsü garipleşiyordu. Sanki birden yaşlanmış gibiydi. “Şu geçen dakikalar, geçen yıllar mı yoksa?”

Tavşancık durdu. Bir süre titreyip yere düştü. Hemen yanına gittim. Dili dışarı çıkmış hırıltılı hırıltılı nefes alıp veriyordu. Birkaç dakika sonra nefes almaları sonlandı. “Zavallı tavşancık” dedim. “Öldü.”

Geç olmadan gitmeli
Zavallı tavşancık
Kızarlarsa ne demeli?
Öldü tavşancık
Yalan söylerim
Öldü zavallı
Gerçek olan ne?
Kimse bilmiyor
Yalanı bilen kim?
Tavşancık tavşancık