Bir An Önce “Kodaman” Olmalıyım

Gözleri kazara bu sayfaya takılanlanlara ya da yanlışlıkla tıklayanlara yaşadığım bir anı anlatacağım. Yazıda isim, adres göstermeyeceğim. Çünkü; bu an ne ilk kez yaşandı ne de son olacak.
***
Halk arasındaki konuşmalarda “kodaman” diye bir kelime kullanılır. Bu kelime makam, mevki, koltuk sahibi kimseleri tanımlar. Anlatacağım olayda da
Ankara göz önünde bulundurulduğunda sıralaması değişse de Çanakkale için halk tabiri ile “kodaman” yani hatrı sayılacak kişiler bulunuyordu. Bu kişiler, aynı zamanda halkın talep ve görüşlerini dinleyen ilgililer.
Gerçekleşen bir toplantı değil ziyaret olsa da; bir muhabir arkadaşımın sorusu ile konu gündemde ilk sırayı tutan zamlardan açıldı. Bu yazıyı yazmama sebebiyet veren açıklama timsah logolu gömlek giyen biri tarafından yapıldı.
Ülke genelinin belini büken zamlar, Çanakkale özelinde konuşulurken durumun o kadar vahim olmadığı anlatıldı. “Çanakkale’de hala 1.5 TL’ye çay içiliyor, internet üzerinden her bütçeye uygun giysi satın alınabiliyor, boğazda bir meyhaneye gidilirse elbette pahalı olur. Boğazda yemek yemek İstanbul’da da pahalı.” denildi.
***
Bir nebze katılıyorum. Çanakkale; yaşamanın kolay ve keyifli olduğu yerlerden biri. Talebin sebebi de bu. Çanakkale zaten bu yönüyle tercih ediliyor, kentliler bu sebeple diğer illere göre mutlu yaşıyor. Genel tablo yavaş yavaş değişmeye başlasa da Çanakkale, ne mutlu ki hala direniyor. Diğer yandan büyük firmaların küçük esnafı pazarda eritmeye başlaması ve her sektöre uğrayan maliyet artışları göz önünde bulundurulduğunda zam kaçınılmaz oluyor.
***
Sıradan bir vatandaş olarak; geriye birkaç adım atıp büyük resme bakmaya çalışıyorum. Haklarımı savunması için koltuğunda oturan kişi; hala 1,5 TL’ye çay içebildiğim için, internetten ucuza giysi alabileceğim için yakınmaya gerek olmadığını söylüyor. Sonuçta boğazda bir yemek, herkesin harcı değil. E çıplak değilim üzerimde ihraç fazlası olduğu için ucuza alınmış bir gömlek var. Sonuçta timsah logosu herkesin gömleğinde olmak zorunda değil. E kabul etmeliyim artık tüm doneler cebimde; herkes hayatı farklı yaşar. “Adaletsizlik” kelimesini silmeliyim lugatımdan. Bir an önce “kodaman” olmalıyım. Herhangi bir şekilde ama; hakkımla ya da değil. Asla fark etmez, orada olmam yeter !
İşte o zaman büyüleneceğim, sihirli koltuğumda otururken; “adaletsizlik” diyene “sessiz ol” diyeceğim…