BİR GÜN HERKES KARNE ALACAK OLSAYDI?

Bu hafta tüm çocuklar karne aldı. Eski karne sevincinin tadına varılmasa da çocuklar ve aileleri için çok önemli bir gündü.

Koca bir yılın emekleri bir kağıda döküldü bugün. İyisiyle kötüsüyle herkes ektiğini biçti. Derslerine çalışanın yüzü karnesiyle güldü. Ailesi sırtını sıvazladı. Biraz daha çalışmaya ihtiyaç duyan hırslandı.
Hepsinin sonunda bir yılın iyisi de kötüsü de yüzlere yansıdı, çocuklar için keyifli tatil başladı.
***
Peki karneyi alan yalnızca çocuklar olmasaydı nasıl olurdu?
Bahsettiğim “Veliler de karne alsın” geyiği değil. Belli dönemlerde herkes emeğinin karşılığını alsaydı mesela diyorum.
***
Etrafımıza baktığımızda hoyrat yaşamların sonuna kadar öyle devam ettiğine, bazı insanların yanlış davranışlarının onları eksiltmediğine, çıkar ilişkilerinin bile karşıdan dost görünebildiğine şahit oluyoruz. Zaman zaman emek çekenin ezildiğini, daha çok çabalayanın üzüldüğünü görüyoruz.
***
Dünya için bir adalet dilemek yaşadığımız günlerde toz pembe… Anlık düşüncenin ürünü karne ise en azından yüzleşme. Tabi bahsi geçen, dünyanın ziftli tarafında konumlanan insanlar için etkili olmayabilir bu öneri. İçinde merhametin kırıntısını taşıyanlarıysa kurtarabilir belki.
***
Merhametsizlikten ölüp yaşamaya devam eden o kadar çok insan var ki…
Kaba tabirle ayak oyunlarına direnen, beceremeyip altında ezilen…
Ellerini tümüyle kirletip tertemiz olduğunu söyleyen…
Vicdanını terbiye edemeyip, vicdanlı görünen o kadar çok insan var ki…
***
Çiğ sütün tadını bilen insanı bir başka çiğ süt emmiş terbiye edemez belki ama insan insanı kurtarabilir. İnsan kendini kurtarabilir. Hatalar, bu gücü tersine kullandıkça var oluyor…
***
İnsan merhametine dönemedikçe yüzünü, ölüp ölüp yaşamaya devam ediyor…



Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.