KIYAMET KOPSUN ARTIK!

Hani baba tutunduğumuz daldı!

İnsan olmaktan utanır hale geldiniz mi siz de!

Kıyamet kopsun artık!

Daha dün kadınlar kendilerini nasıl koruyacak diye düşünüyordum, yine çocuklarımızı düşürdüler aklımıza! Ağır sapkınlık hallerini, altyapı temelli psikolojik rahatsızlıkları da bir yere kadar anlıyoruz da kendi çocuğuna nasıl elin uzandı, onu anlamıyoruz ve bilmiyoruz. Üstelik bu bilgisizlik sizdeki gibi bize mutluluk getirmiyor.

Ama daha vahimi var! Tek sapık bu öz baba değil. İstismar edilen kanser hastası kadını ve 6 yaşındaki çocuğu dinlemeyen kolluk kuvvetleri, muayene etmeden rapor yazanlar, annesinin etkisinde kalmıştır diyen psikolog (O zaman anneden al çocuğu), hepiniz sapıksınız, hepiniz suçlusunuz.

Bu vakalarda sadece bir kişinin hayatı kararmıyor. Kelebek etkisi gibi, uzun yıllar sürüp gidiyor. Radyasyon gibi… Atom bombasından bile tehlikeli bu canlı neden hala aramızda! Adaleti nerede, nasıl arayacağız!

Siz cinsel istismara bir saniyeliğine bile olsa uğramış bir çocuğun acısını nereden bileceksiniz?

Anne vefat ederse,  çocuğa ne olacak?  Devletin kurumlarında çalışan personellerin içinde bu denli duyarsız şahıslar varken kime güveneceğiz?

Artık böyle ruh hastalarının kapatılması, hapse atılması, müebbeti, hücresi tatmin etmez anneleri! Yaptırım bu olmamalı! Artık bu noktayı aştık. Bu devri kaçırdık!  Tek bir an için kendinizi o annenin yerine koyun. Birlikte dünyaya getirdiğiniz çocuğunuza, kocanızın yaptıklarını düşün. Siz olsanız ne yapardınız, ne isterdiniz. Bırakın orasını burasını kesmeleri, öldürmeleri! O kişisel çarelerimiz olarak aklımıza geliyor da bütün anneleri katil olmadan nasıl kurtaracağız?

Çareler tükeniyor mu? Eğitim sistemi zırt pırt değişirken, anneler bu travmalar içerisinde çocuk yetiştirirken, gelecek nesilleri nasıl kurtaracağız?

Bir şeyler yapmak zorundayız artık, hem de hepimiz!

Bir an önce ayağa kalkmalı, harekete geçmeli, dur demeliyiz!

 



Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com