BİRAZ DİKKAT!

Demiştim ki geçenlerde sevdiklerinize sıkı sıkı sarılın… Yaşam başlangıcı olmayan bitişe giden bitişler silsilesidir. Amacımız erken bitmesini önleyebildiğimiz kadar önlemektir… Kendimiz, sevdiklerimiz ve dünya için…

Dedim, bir gün geçti… Asya, anne ve babasını bir trafik kazasında kaybetti. Motor hızlıydı, minibüs şoförü hatalıydı, yol tehlikeliydi vesaire… Ya da hiç biri… Artık nedenlerin bir önemi yok! Asya annesiz ve babasız kaldı… Yoluna onu koruyacak olan ailesi ile ama tek başına devam etmek zorunda… Her ölüm acıdır, ölüm üzerine yazılmış her şey acıdır.  Hastalıklar, afetler,  yaşlılık… İnsan sayısı kadar ölüm şekli var… Her ölüm biraz da kişiseldir ama benim en korktuğum, en sinirlendiğim, en saçma bulduğum ölüm şekli de trafik kazaları…

İki sene önce ehliyet sınavına girmiş çok saçma bir hatadan dolayı sınavı kaybetmiştim. “Üzülme bir daha girersin” dedi eğitmen bana!  Üzülmedim! Süremiyorsam, beceremiyorsam, dikkatsizsem zaten ehliyet almayım! Bazen siz çok iyi bir sürücüsünüzdür ama arkanızdan gelen değildir. Siz çok iyi sürücüsünüzdür ama aracın bakımını yapmamışsınızdır. Siz çok iyi sürücüsünüzdür ama yersiz bir telefona cevap verirsiniz.

Sonrası malum hikâye… Yanlış anlaşılmasın dediklerim! Söylemeye çalıştığım şey dikkat! Azami dikkat! Çünkü biraz dikkat sadece sizin değil, çok kişinin hayatını kurtarır. Trafik, yolda sadece siz varsanız bile can pazarıdır! Sevdiklerinizi de canınıza alır, yola öyle çıkarsınız!

Başka bir şey daha var…

Burası Çanakkale… Sosyolojik ve kültürel yapı eğlence ve gece hayatına çok yatkın… Burada alkollü yola çıkan, araç kullananların gerçek sayısı ne acaba? Geçen sene bayram günlerinde Çan Yenice yolunda bir trafik kazası meydana gelmiş çok genç çocuklar hayatını kaybetmişti.  Trafik kazası başka bir şey, alkollü iken kaza yapmak başka…

Bugün biraz kendimizi sorgulayalım! Araç kullanırken kaçımız dikkat ediyor, can taşıdığımızın bilincine varıyoruz.

 



Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.