HALA UMUT VAR

TMO sonunda Çanakkale’de alım noktası açtı. İş işten geçti mi? Geçmedi mi? Bunu en iyi üretici bilir. Bölge olarak örnekleri göz önünde buldurulduğunda buradaki üretici genellikle buğdaydan ve arpadan aldığı parayı diğer tarım ürünlerine yatırarak üretim yaptığı için TMO’nun müdahale alım fiyatlarını açıklamaması ve alım yerlerini göstermemesi çiftçinin bir an önce nakite ulaşması için malını tüccara çok daha az fiyattan satmasına neden oldu. TMO sonunda alım yeri belirtti ama bu sefer de üreticide buğday ve arpa gibi hububat ürünü kaldı mı? Bir sorgulamak gerekiyor. Geçtiğimiz yıl TUTA zararlısı yüzünden uluslararası ölçütte bir marka haline gelen Çanakkale domatesinin üretimi sekteye uğradı. Üretici ise bu yıl bu zararlı konusunda önlemlerini aldı elbet. Ancak bu önlemler bedavaya alınmıyor. Kış aylarında kilosu 10 TL’ye kadar çıkan domatesten kim kar etti? Üretici değil tabii, aracı para kazandı. İlk turfan domatesini toplamaya başlayan üretici, bu yıl da TUTA zararlısından zarara uğramamak için ekim başında tarlalarında çok sayıda tuzak ve ilaçlama yaptı. Bedava değil elbette bunun karşılığında binlerce TL para ödedi.

Gelinen noktada üretici elini neye atsa mağdur oluyor. Aroma konusunda 5 adet alıcı firmanın geçen yıla oranla kilo bazında fiyatı yüzde 100 geri çekerek 30 Kuruşa alması da üreticiyi zorlayan bir başka gelişme… Çanakkale’de tarım ve hayvancılık alanında hizmet veren STK, Oda ve Resmi Kurumlara bu süreçte çok iş düştü. Haklarını yememek gerek. Süreçte üreticinin yanında oldukları tüm kamuoyu tarafından bir fiil gözlemlendi zaten. Üretim politikasında bazı hataların olduğu da doğrudur. Geldiğimiz noktada üreticinin yaşadığı sorunların kaynakları incelendiğinde açıkça görünebilir.

Peki, artık çok mu geç? Değil tabii… Öyle verimli ekolojiye sahip bir kent durumundayız ki çok sayıda ürün şehrimizde yetişir durumda. Bu da yılın 12 ayı boyunca üreticinin farklı tarım ürünleri ekip biçebileceği anlamına geliyor. Türkiye’nin en iyi şeftalisi ve kirazı bölgemizde yetişiyor. Bunlar ihraç mal denilen birinci kalite mallar. Zaten büyük bir bölümü ihracata gidiyor. Bu kadar verimli ve çeşitli ürünün alındığı topraklarda her zaman umut vardır. Yeter ki doğru tarım politikaları ile yönetilip, üreticiye gerekli özen gösterilsin.



Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.